Zonder trekkingservaring de bergen in

Collega Delphine beklom de top van de Gran Paradiso en trok naar het Annapurna Base Camp zonder berg- en trekkingservaring. Ze vertelt over de onvergetelijke belevenissen ver boven de boomgrens, maar ook over de twijfels en angsten die hieraan voorafgingen.

Tekst en foto’s | Delphine Vanoverbeke

Thuis is waar de zee is

Ik ben een watermens. Geboren en getogen aan de kust. Golfsurfen werd mij met de paplepel ingegeven. Tot een half jaar geleden gingen mijn reizen daarom steeds naar tropisch warme wateren op zoek naar de beste golven. Maar wat verder dan 10 km van de kustlijn verwijderd is, heb ik nooit veel aandacht gegeven.

Zo waren de bergen voor mij volledig onbekend terrein. Wat zijn de gevaren? Wat te doen als er iets gebeurt? Hoe alleen ben je in de bergen? Wat met het weer? Welk materiaal en kleding moet je voorzien? In mijn ogen was dat deel van de wereld weggelegd voor diegenen die met wandelschoenen aan geboren zijn, voor diegenen die met kompas en stafkaart in de hand op pad vertrekken, voor de échte avonturiers. En daar rekende ik mezelf niet bij.

Dankzij mijn job in de reissector word ik echter dagelijks omringd door mensen die net als ik gepassioneerd reizen. Hun verhalen zijn een van mijn inspiratiebronnen en hun ervaringen zorgden ervoor dat wat ik eerder als onmogelijk beschouwde, plots binnen handbereik lag.

Toen mijn collega Niels mij vertelde over zijn trekking naar het Annapurna Base Camp in Nepal begon het dan ook te kriebelen. Het idee omringd te worden door enkele van de hoogste toppen ter wereld deed mij dromen. Tijdens onze lunch- en koffiepauzes overviel ik hem met vragen. “Gewoon uit interesse”, zei ik hem, maar ik wist toen al dat ik daar op diezelfde plek tussen de besneeuwde bergtoppen van de Himalaya wilde staan.

Hop, de stairmaster op

De beslissing om eind oktober mee te gaan op groepsreis naar het Annapurna Base Camp was dan ook snel gemaakt. Maar eenmaal de plannen concreet werden, kwamen de twijfels. Kan ik dat fysiek wel aan? Is mijn conditie goed genoeg? Een fitnessabonnement was bijgevolg de volgende stap. De loopband en de stairmaster werden mijn beste vrienden. “Ik kan maar beter goed voorbereid zijn zodat ik niet hijgend als een hond achter de rest aan moet hollen”, dacht ik.

Maar in de bergen is het niet alleen je fysieke conditie die je parten kan spelen, ook de hoogtemeters kunnen roet in het eten gooien. Het ABC ligt op 4130 m hoogte. Ik ben nog nooit zo dicht bij de hemel, en vooral zo ver van de wereld beneden geweest. Hoe zit dat met hoogteziekte? Blijkbaar kunnen symptomen al vanaf 3500 m verschijnen.

De Alpen als oefenterrein

Tegen hoogteziekte kan je je helaas moeilijk wapenen. Wel wou ik voorafgaand aan de ABC-trekking diezelfde hoogte opzoeken om te weten hoe ik hierop reageer. Daarom besloot ik mee te gaan op de groepsreis naar Italië. Een 5-daagse huttentocht met eigen trekrugzak en de optionele beklimming van de Gran Paradiso (4061 m) stonden op het programma.

Na de vertrekvergadering voor de reis bleken er nog deelnemers te zijn die voor de eerste keer een dergelijke reis ondernamen. Dat stelde me gerust. Ofwel maakten we met z’n allen een verkeerde keuze, ofwel zijn we allemaal een levenservaring rijker. Eén ding stond vast: ik was niet alleen. Hoewel ik nog steeds met wat twijfels zat, wist ik dat ik kon rekenen op de expertise en de ervaring van de reisleider.

Aan mijn conditie was ik ondertussen al aan het werken, maar wat met materiaal? Voor de Gran Paradiso-reis is het de bedoeling dat we onze eigen trekrugzak dragen. Hoe minder die weegt, hoe beter dus. Ik begon al te zweten wanneer de reisleider over crampons (stijgijzers), cordé (een groepje wandelaars dat verbonden is met een touw) en piolets (ijsbijlen) begon. Nu in het Nederlands graag. Gelukkig werden deze technische materialen door de organisatie ter plaatse verzorgd. Ik vulde mijn trekrugzak dus enkel met de uiterst prioritaire zaken. Na wat wikken en wegen (en dat mag je letterlijk nemen) was mijn zak klaar.

De top van de Gran Paradiso

Tijdens de 5-daagse trekking wandelden we door dalen en over bergkammen. We genoten van impressionante uitzichten over de Italiaanse Alpen. Een onvoorziene dikke laag sneeuw zorgde voor een extra uitdaging, maakte het spektakel ook enkel maar mooier. Dankzij onze begeleider bereikten we steeds veilig de volgende hut.

De beklimming van de Gran Paradiso was optioneel, maar ik had voor mezelf al uitgemaakt dat ik mee zou gaan. De avond tevoren gaven onze gidsen ter plaatse een spoedcursus over het materiaal. De gedachte dat ze mij, een overduidelijk groentje, die top gingen laten opgaan, gaf me een gerust gevoel.

Enkele uren voor zonsopkomst ging de wekker. Na een stevig ontbijt gingen we in het pikkedonker op pad. Aan de voet van de gletsjer lukte het verrassend goed onze stijgijzers aan te doen. We werden per 3 à 4 aan een touw geklikt met een gids voorop en zigzagden tussen de gletsjerspleten naar boven. Ondertussen was de zon van de partij. We moedigden elkaar aan en vorderden op gestaag tempo terwijl de hoogtemeters toenamen. En toen, na wat klim- en klauterwerk op het laatste stuk, bereikten we het iconische Mariabeeldje op 4061 meter hoogte! Rondom ons een adembenemend uitzicht. De temperatuur zat ver onder nul, maar de adrenaline hield me warm.

Ik draaide 360° om me heen en nam alles in me op tot onze gids me uit mijn gedachten trok. We moesten onze afdaling starten om niet onderkoeld te geraken en om plaats te maken voor de volgende klimmers. Oh ja, we moeten ook weer naar beneden. Daar had ik even niet over nagedacht. De afdaling verliep met volle focus, maar af en toe nam de euforie het over. Ik heb de top bereikt! Iets lijkt onmogelijk tot het moment dat je het gedaan hebt, toch?

👉 Meer informatie over de groepsreis naar Gran Paradiso, Italië

Op naar Nepal

Zes weken later zat ik op het vliegtuig richting Nepal met als doel het Annapurna Base Camp te bereiken. Onder begeleiding van twee lokale gidsen en een drager gingen we op pad. De eerste dag leidde de weg ons onmiddellijk steil naar boven via honderden trappen. Een voorbode van wat er nog ging komen.

We trokken zes dagen lang door het Himalayagebergte, staken de langste hangbruggen over die ik ooit had gezien en ontmoetten de vriendelijkste mensen. Ik kwam ogen te kort. Achter elk hoekje, flank of heuvelrug kwam er wel weer een fantastisch uitzicht piepen dat mij iedere keer opnieuw van mijn sokken blies.

Wanneer we na een dag wandelen onze overnachtingsplaats bereikten, werden we steeds verwelkomd met een lekker warme tas thee en een welgemeende ‘namasté’. Hoe hoger we geraakten, hoe lager de temperaturen. Zodra de zon achter de bergen verdwijnt, koelt het heel snel af. Hét moment waarop je thuis een dikke pyjama aantrekt en je oprolt in de zetel. Alleen was er geen zachte zetel of haard en zag mijn thermisch ondergoed er allesbehalve gezellig uit. We speelden spelletjes, lazen een boek of sloegen een praatje met andere reizigers. Iedereen was er met hetzelfde doel: het Base Camp bereiken. Dat zorgde voor een bijzondere sfeer onder het gezelschap.

Na zes dagen bereikten we het Macchapucchre Base Camp. Het was lichtjes aan het sneeuwen toen we er toekwamen en het was voelbaar kouder dan voorheen. Eten gebeurde er in de gemeenschappelijke eetzaal met handschoenen, muts en jas aan. Die nacht kon ik de slaap niet vatten omdat mijn donzen slaapzak de koude temperaturen niet de baas kon.

Hoogtepunt in de Himalaya

Enkele uren voor zonsopkomst ging de wekker af en vertrokken we gewapend met onze warmste kledij naar het Annapurna Base Camp. De hemel was volledig open en we zagen miljoenen sterren. Ik wist dat enkele van de hoogste bergtoppen van de wereld mij omringden, maar ze hielden zich nog even verscholen in het donker. En dan plots stond ik daar, samen met mijn gids, op 4130 meter hoogte aan de voet van de Annapurna die stilaan zichtbaar werd door het licht van de opkomende zon. Er was nog geen ziel wakker in het kamp en de trekkers die vanuit MBC kwamen zaten nog een flink stuk achter. De stilte was oorverdovend en het uitzicht oogverblindend. Het is me gelukt. Ik ben er. De euforie was opnieuw groot.

Na een fantastisch schouwspel van zonlicht, schaduw en bergen en vooraleer de koude ons volledig te pakken kreeg, daalden we terug af naar het MBC voor een welverdiend ontbijt. De volgende drie dagen daalden we af naar de bewoonde wereld en keerden we met de lokale bus terug naar Kathmandu. Het avontuur zat erop.

👉 Meer informatie over de groepsreis naar Annapurna Base Camp, Nepal

Een beetje rijker

Ik beklom de top van de Gran Paradiso en trok naar het Annapurna Base Camp zonder berg- en trekkingservaring. Goede informatie, een degelijke voorbereiding en de juiste begeleiding maakten wat voor mij onmogelijk leek mogelijk.

Ik ben ontzettend dankbaar dat ik beide avonturen heb kunnen ervaren. Ik voel mij opnieuw een beetje rijker. En nu, tijd om mijn volgende trektocht te plannen.

Top 3 Balkanbestemmingen voor 2026

Door Wouter Ongenaert, Producent groepsreizen

De Balkan is een regio die mij telkens opnieuw verrast, de mensen zijn zo warm en open. Je voelt je er welkom, zelfs als je nog maar net bent aangekomen. Het is ook een streek waar je nog echt veel kan doen. Je kan er wandelen, zwemmen, cultuur opsnuiven en kleine bergdorpjes bezoeken. En dat allemaal zonder het gevoel dat je in een toeristenstroom terechtkomt. Dit zijn mijn top 3 favoriete Balkanbestemmingen voor 2026.

1. Albanië als verrassende reisbestemming

Albanië is een land dat je meteen raakt. De mensen zijn vriendelijk en oprecht, en ze delen hun cultuur met veel trots. De natuur is er ruig en afwisselend: hoge bergen, rustige valleien en een kust die je misschien niet meteen met Albanië zou linken. Wat ik zelf zo fijn vind, is dat het land nog heel authentiek aanvoelt. Je reist door plekken die nog niet platgelopen zijn en je komt in dorpen waar het leven rustig verdergaat.


Wat veel mensen niet weten, is hoe goed je er kan wandelen. De meeste reizigers blijven aan de kust of bezoeken de bekende steden, maar Albanië heeft een enorm netwerk aan paden die nog verrassend rustig zijn. In de Albanese Alpen vind je routes die door kleine bergdorpjes lopen en langs heldere rivieren gaan. Maar ook buiten de bergen kan je prachtige tochten maken. Mijn persoonlijke favoriet ligt zelfs aan de kust: een pad dat je van kliffen naar kleine, rustige strandjes brengt, met uitzicht op water dat bijna onrealistisch blauw is.


👉 Ontdek onze reizen naar Albanië hier.

2. Montenegro met zijn indrukwekkende natuur

Montenegro is compact, maar dat merk je niet wanneer je er rondreist. Je kan er in één dag van de bergen naar de zee rijden, en beide zijn even indrukwekkend. De Baai van Kotor voelt bijna sprookjesachtig aan, terwijl het Durmitor gebergte je het gevoel geeft dat je midden in een nationaal park woont. Wat mij vooral bijblijft, is hoe makkelijk je er tot rust komt. Montenegro heeft iets kalms, zelfs wanneer je actief bezig bent.


Wat ik zelf heel bijzonder vind, is hoe afwisselend de natuur is op zo’n oppervlakte. Veel mensen kennen de kust, maar het binnenland is minstens even mooi. Je kan er kajakken op spiegelgladde meren, door kloven wandelen of kleine bergdorpjes bezoeken waar de tijd lijkt stil te staan. Eén van mijn favoriete plekken is het uitzichtpunt boven de Tara kloof. Je staat er op een rots en kijkt uit over een rivier die zich diep door het landschap snijdt. Het is zo’n plek waar je vanzelf even stil wordt.


👉 Ontdek onze reizen naar Montenegro hier.

3. Bosnië-Herzegovina als land vol verhalen

Bosnië is misschien wel de meest onderschatte bestemming van de drie. Wat Bosnië zo bijzonder maakt, is de combinatie van gastvrijheid en authenticiteit. Het is een land met een ziel. In Sarajevo voel je de geschiedenis in elke straat, maar je merkt ook hoe de stad vooruit wil. Mostar is een plek waar je blijft kijken, hoe vaak je er ook komt. Buiten de steden vind je groene valleien, rivieren en bergen die perfect zijn voor wandelaars en natuurliefhebbers.


Wat veel reizigers verrast, is hoe mooi en rustig de natuur er is. Je kan er wandelen langs helderblauwe rivieren, door groene bossen en over heuvels waar je nauwelijks iemand tegenkomt. Mijn favoriete wandeling ligt net buiten Sarajevo. Je volgt er een oud pad dat rustig omhoogloopt en je uiteindelijk een breed uitzicht over de vallei geeft. Het is geen zware tocht, maar wel eentje die je echt iets laat voelen voor het land.


👉 Ontdek onze reizen naar Bosnië-Herzegovina hier.

“De Balkan blijft voor mij een van de meest verrassende regio’s om door te reizen. Elk land heeft zijn eigen karakter, maar overal kom je dezelfde warmte en openheid tegen. Dat maakt deze top 3 Balkanbestemmingen in 2026 zo bijzonder: Albanië, Montenegro en Bosnië-Herzegovina voelen elk op hun eigen manier echt en toegankelijk aan.”

Eifel

5 korte vakanties in Europa die aanvoelen als een grote vakantie

Steeds meer reizigers willen er even tussenuit, maar wel met een doel: bewegen, buiten zijn, nieuwe plekken ontdekken en thuiskomen met het gevoel dat je echt iets hebt gedaan. Het goede nieuws? Je hoeft geen drie weken verlof te nemen om dat gevoel te krijgen. Europa zit vol korte actieve vakanties die compact zijn in tijd, maar groots in beleving. Dit zijn vijf korte reizen die je het gevoel geven dat je veel verder van huis bent dan je eigenlijk denkt. 

1. Eifel, Duitsland vol groene paden

Eifel is één van de meest toegankelijke natuurgebieden vanuit België: dichtbij, maar verrassend afwisselend. Tijdens het Eifel Trailsweekend wandel je door het Nationaal Park Eifel, langs meren, door bossen en over heuvelruggen met brede uitzichten. Het is een bestemming die ideaal is voor wie een korte break wil dicht bij huis, maar wel graag actief bezig is. 

Wat je hier als actieve reiziger kan verwachten:

  • Wandelingen langs vulkaanmeren en door rustige valleien 
  • Brede panoramapaden met zicht op het groene heuvellandschap 
  • Een mix van bossen, open velden en water 
  • Toegankelijke routes die toch voldoening geven 

Eifel is perfect voor een weekend waarin je veel buiten bent, zonder lange reistijd of zware planning. Bekijk hier alle details van dit wandelweekend!

2. Albanië tussen bergen en zee

Albanië voelt als een ontdekking, zelfs voor ervaren reizigers. De Albanese Alpen bieden stevige, maar haalbare wandelroutes door dorpen waar het leven nog traag gaat. Aan de kust vind je paden die je langs kliffen en kleine strandjes leiden, met uitzicht op helderblauw water. In één week combineer je hier bergen, zee en cultuur zonder dat het gehaast wordt. De charme zit in de eenvoud: mooie natuur, vriendelijke mensen en wandelingen die je elke dag iets nieuws tonen. 

Wat je hier als actieve reiziger kan verwachten:

  • Spectaculaire kustpaden met turquoise water onder je  
  • Wandelingen door traditionele bergdorpen waar de tijd trager gaat 
  • Afwisseling tussen ruige berglandschappen en verborgen strandjes 
  • Kleinschalige guesthouses en lokale keuken 

Albanië voelt authentiek, warm en ongerept. Ideaal voor wie een actieve reis wil die nog niet door iedereen ontdekt is. Bekijk hier het dag-tot-dag programma!

3. De Algarve, langs de kust van Portugal

De Algarve is een topbestemming voor wie houdt van kustwandelingen met veel variatie. De kliffen, rotsformaties en verborgen baaien zorgen ervoor dat geen enkele dag hetzelfde voelt. De oceaan is altijd dichtbij, soms rustig, soms wild maar altijd indrukwekkend. De paden zijn toegankelijk en het klimaat werkt bijna het hele jaar mee. Dit is een microavontuur dat actief is zonder zwaar te worden, en dat je combineert met zon, frisse lucht en een ontspannen ritme. 

Wat je hier als actieve reiziger kan verwachten:

  • Wandelingen langs kliffen, rotsformaties en verborgen baaien 
  • Mogelijkheid om te surfen, kajakken of cliff jumpen voor wie extra actie wil 
  • Je volgt delen van de beroemde Fishermen’s Trail, een van de mooiste kustpaden van Europa 

De Algarve is ideaal voor wie actief wil zijn, maar ook wil genieten van zon, zee en een ontspannen ritme. Bekijk hier wat je allemaal gaat beleven! 

4. Zweden tussen de eilanden op zee

De kajakreis in Zweden is een korte vakantie dat voelt als een kleine expeditie. Je peddelt op zee door een landschap dat aanvoelt als eindeloze meren en eilandjes waar stilte de standaard is. Overdag ben je actief bezig op het water, ’s avonds zet je je tent op een eilandje en kook je eenvoudig in de natuur. 

Wat je hier als actieve 20’er of 30’er kan verwachten:

  • Peddelen door een uitgestrekte archipel met talloze eilandjes 
  • Wildkamperen op rustige plekken midden in de natuur 
  • Een gevoel van vrijheid dat je zelden zo compact ervaart 

Dit is een korte reis die je volledig uit je comfortzone haalt en in de natuur zet. Bekijk hier het volledige reisprogramma!

5. Corsica voor de bergliefhebbers

Corsica is een eiland dat meteen indruk maakt. De bergen zijn ruig, de paden afwisselend en de uitzichten vaak een combinatie van rotsen en zee. Je wandelt door bossen, over rotsachtige stukken en langs bergflanken die je telkens een nieuw perspectief geven.  

Wat je hier als actieve reiziger kan verwachten:

  • Stevige, maar haalbare etappes van de GR20  
  • Uitzichten waar zee en bergen samenkomen 
  • Afwisselend terrein: bossen, rotsen, bergkammen 
  • Een echte bergervaring in een compact formaat 

Voor bergliefhebbers is dit een korte reis die voelt als een volwaardige trekking, maar dan in een compact formaat. Corsica biedt precies genoeg uitdaging en variatie om elke dag bijzonder te maken. Bekijk hier wat je te wachten staat!

Klaar voor je eigen korte avontuur dicht bij huis?

Korte actieve vakanties zijn de perfecte manier om Europa te ontdekken zonder je agenda overhoop te halen. Ze geven je frisse energie, nieuwe indrukken en het gevoel dat je echt even weg bent geweest. Of je nu voor bossen, kust, bergen of water gaat: elke bestemming geeft je een avontuur dat echt blijft hangen. 

👉Ontdek alle actieve reizen van Bunkhouse en vind het korte avontuur dat bij jou past!